I. Δυσαπορροφητικές επεμβάσεις 1ης γενιάς (1950-1980)
Η νηστιδο-ειλεική παράκαμψη (Jejunoileal bypass)
Στην αρχή της δεκαετίας του ‘50, οι Kremen,
Linner & Nelson μετά από μακροχρόνιες πειραματικές μελέτες πάνω στις
μεταβολικές συνέπειες των εντερεκτομών & εντερικών παρακάμψεων, κατέληξαν
στο συμπέρασμα ότι αυτές οι επεμβάσεις μπορούν να προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια
στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Το 1954 ανακοίνωσαν στην American Surgical
Association την τεχνική 36-18 της νηστιδο-ειλεικής
παράκαμψης η οποία αφορά την αναστόμωση 36 ιντσών νήστιδος στον ειλεό
σε απόσταση 18 ιντσών από την ειλεοτυφλική βαλβίδα. Προσπαθώντας να αυξήσουν
την αποτελεσματικότητα των εντερικών παρακάμψεων οι Payne και DeWind εφάρμοσαν
το 1963 την νήστιδο-κολική παράκαμψη την οποία όμως
εγκατέλειψαν μετά από 5 χρόνια λόγω σοβαρών επιπλοκών. Οι ίδιοι ερευνητές
εφάρμοσαν μια ακόμη βραχύτερη νηστιδο-ειλεική παράκαμψη, την τεχνική 14-4 που
περιλάμβανε αναστόμωση 14 ιντσών νήστιδας στον ειλεό, 4 ιντσών από την
ειλεοτυφλική βαλβίδα.





