Η νοσογόνος παχυσαρκία είναι μια χρόνια νόσος με γενετικά αίτια. Ορίζεται ως ένας ΔΜΣ 40 και άνω. Όταν η παχυσαρκία μετατρέπεται σε νοσογόνο παχυσαρκία, το πλεονάζον βάρος αποτελεί κίνδυνο για τη ζωή του ατόμου. Η νοσογόνος παχυσαρκία σχετίζεται με πολλές εξασθενητικές και απειλητικές νόσους που επηρεάζουν την υγεία και την ποιότητα της ζωής, ενώ μειώνουν το μέσο προσδόκιμο όριο επιβίωσης.
Από τη στιγμή που η παχυσαρκία αποκτά νοσογόνο χαρακτήρα, το πλεονάζον βάρος θέτει σε κίνδυνο τη ζωή του ατόμου.
Δεδομένου του ότι η παχυσαρκία είναι μια νόσος, τα συμπτώματά της (συνοδά νοσήματα) εμφανίζονται σταδιακά. Σε πρώιμο στάδιο, η παχυσαρκία δυσκολεύει τη βάδιση και προκαλεί οσφυαλγία, κόπωση, δερματικές παθήσεις και λαχάνιασμα. Αν δεν αντιμετωπιστεί θεραπευτικά, τείνει να επιδεινωθεί. Όταν η παχυσαρκία υπερβεί ένα όριο και περάσει το κατώφλι της νοσηρότητας, μπορεί να επιφέρει νόσους που είναι απειλητικές για την ίδια τη ζωή, όπως διαβήτη τύπου 2, υπέρταση, ορισμένες μορφές καρκίνου, υψηλή χοληστερόλη και άπνοια ύπνου.
Οι έρευνες έχουν δείξει ότι από τη στιγμή που η νοσογόνος παχυσαρκία κάνει την εμφάνισή της, οι πιθανότητες για σημαντική απώλεια βάρους και η διατήρησή της σε βάθος χρόνου με δίαιτες και προγράμματα γυμναστικής είναι πολύ λίγες.
Όταν η νοσογόνος παχυσαρκία διαγνώνεται, ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσει κανείς τα υπάρχοντα συμπτώματα και να αποτρέψει την εμφάνιση νέων είναι να πετύχει απώλεια βάρους σε βάθος χρόνου.
Η μόνιμη απώλεια βάρους είναι ο μοναδικός τρόπος για να αποφευχθεί η εκδήλωση περαιτέρω συμπτωμάτων. Γεγονός είναι ότι μόλις ξαναπάρετε κιλά, τα συνοδά νοσήματα επανεμφανίζονται.





